The dog story | Joep

Ik moet jullie écht voorstellen aan mijn hond. Joep is zijn naam en inmiddels is hij 7,5 jaar oud al zou je dat vaak niet zeggen. Eigenlijk zit er een heel grappig verhaal achter het feit dat wij überhaupt een hond kregen. Wil je hier meer over te weten komen? Lees dan verder.

Vroeger heb ik ooit op een minder prettige manier ervaring gehad met honden. Ik zat als klein pluizig bolletje in de buggy en werd toen aangevallen (oké misschien is dat een té heftig woord, maar zo kwam het over) door twee teckels. Ik heb daar echt jaren zo ontzettende last van gehad dat ik als ik alleen terug liep van school naar huis, en ik een hond zag die met zijn baasje mij tegemoet kwam lopen, ik serieus overstak naar de andere kant van de straat, zodat ik niet langs die hond hoefde te lopen. Ook durfde ik niet naar kinderfeestjes waar ik wist dat ze daar een hond hadden. *Hoezo panisch…. Vaak had ik er ook zoveel last van dat ik niet meer weg wilde, want wie weet loopt er daar een hond, wat dan? Zou ik gebeten worden? Of springt hij tegen mij op? Eén ding wist ik zeker, dat ging dus NIET gebeuren. Mijn moeder vond het wel ‘welletjes’ en besloot om met mij naar een psycholoog te gaan. Ik moest daar een tekening maken van hoe ik in mijn ogen een hond zag. Dat was geen prettige sessie kan ik je vertellen ;-). Het heeft achteraf ook, zeg maar, uh…. NIKS geholpen. Daag, mevrouw.

Op een gegeven moment kreeg ik een vriend (still there). Jasper. Maar oh my god, zij hadden thuis een hond. Je begrijpt wat er in mijn hoofd om ging. Hoe ga ik daar ooit komen, ik moet minimaal werkschoenen aan met stalen neuzen, ik zou nooit een jurkje aan kunnen doen, want dan bijt hij in mijn kuiten. Er zat echt niets anders op dan hem mijn doodsangst voor honden te bekennen. Thank the lord dat hij vet kalm reageerde en helemaal niet zoals ik verwacht had. Wat namelijk de meeste mensen wel doen: ”Oh, maar hij doet niks”. ”Nee joh, dat heeft Ricardo nog nooit gedaan..” Yeah right! Jasper stelde voor om zijn hond als mijn therapie te gebruiken. Ik dacht dat hij knetter gek was geworden en de eerste paar seconden wist ik niet hoe snel ik hem moest ontwijken (lees: voor zijn kop slaan). Maar ik was voor once in my life een bikkel en besloot SAMEN met Jasper naar zijn huis te gaan waar ik Jack, zijn hond, zou gaan ontmoeten. Met zweet onder mijn oksels, knieën die bijna doorzakten, stemgeluid dat verdwenen was liep ik zijn poort in. Ik had verwacht dat daar een soort waakhond agressief op me af zou komen. Je begrijpt, er kwam een oud, grijs en lief hondje via de buitendeur naar buiten gelopen. Dat moment heeft mijn hele leven direct veranderd. Vanaf toen was mijn diepe angst voor honden compleet verdwenen. Geen psycholoog, geen gekke medicatie, geen therapie, maar gewoon Jack. Wie had dat ooit gedacht? Nou ik kan je vertellen, ik niet. Ik dacht dat ik hier voor mijn leven lang last van zou blijven hebben. Helaas is Jack inmiddels niet meer bij ons, maar in de hondenhemel. Ik ben hem eeuwig dankbaar!

En toen besloten we thuis een hondje te nemen en daar was Joep! Kijk nou wat een liefje. Hier smelt je toch van. Die oogjes ook echt. Hier was Joep net bij ons. Toen heette hij uiteraard nog niet Joep, maar ‘Koos-Naamloos’. We wilden een andere naam voor onze hond dan de typische hondennamen die momenteel in omloop zijn. En toen was Joep geboren. Hij is een kruising tussen een Jack Russel en een Boerenfox.

Bovenstaand twee afbeeldingen van een Jack Russel (links) en een Boerenfox (rechts). De grote verschillen die in eerste instantie zichtbaar zijn, zijn de oren, de kop en staart. De neus van de Jack Russel is wat spitser, de staart van de Boerenfox heeft een krul en ook de oren van de Boerenfox staan vaak recht omhoog in tegenstelling tot die van de Jack Russel welke ‘omgeklapt’ zijn. Verder staat de Boerenfox wat hoger op zijn pootjes.

Genoeg informatie over wat hij wel of niet is, time for photo’s!

lidow_2015213214532825

Lekker onderonsje met Teuntje, zijn  hartsvriendin waar hij een haat liefde verhouding mee had. Teuntje is nu in de poezenhemel.

DSC_0143

Met zijn allerbeste en grootste vriend, Jasper. Dit was vorig jaar in Zeeland.

huy

Koekkoek…..

DSC_0028

Hij presteert het om tussen de bloemen ‘Anika op de trein te zetten’ terwijl hij zijn bal in zijn mond houdt en het buurvrouwhondje strak in de gaten houdt. Ik bedoel maar.

DSC_0100

Dit is Wieke, een vriendinnetje van mij. Zij is een van de vele beste vriendjes van Joep.

DSC_0109

Vol in de remmen, want wat hij nou toch heeft gevonden… Het was maar vreemd.

DSC_0144

Héél soms wil hij nog wel eens poseren. We moeten dan snel gebruik maken van dat moment anders hangt hij alweer met z’n snufferd in de bosjes op zoek naar kattenpoepjes. En ja, die eet hij lekker op. Hij ziet dat als een lekker tussendoortje, denk ik…

Dit was het voor nu weer. Er volgen meerdere artikelen over Joep in de toekomst. Gewoon om even te lachen om wat voor een draakje het is. Want zoals ik altijd zeg: heb het leven lief.

Hebben jullie een huisdier waar je ook zo aan gehecht bent? Tot snel!

Liefs,

Roos

 

Advertenties

2 gedachtes over “The dog story | Joep

  1. hoi Roos, yessss ik heb ook een maatje, wat een vriendje moest zijn bleek een paar dagen een vriendinnetje te worden ;-p
    Haar naam is beertje (heb je als je als man gedoopt wordt, hihi)
    Maar mooi verhaal en gave fotookes !
    Ga je volgen, truste grtjs Botje

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s